ေမ

ရက္စက္တဲ့စကား
မင္းႏႈတ္ဖ်ားကမထြက္က်ဖူးခဲ့တာေတာင္
တစံုတေယာက္ကေတာ့
မင္းကိုမ်က္မုန္းက်ိဳးေနတယ္ေနာ္......

ဥပကၡာအနႏၱနဲ႔
မင္းလမ္းကိုယံုၾကည္စြာဆက္ေလွ်ာက္ေနတုန္း
တေယာက္ေသာသူကေတာ့
မင္းကိုေျခထိုးခံေနေသးတယ္.........

အေျပာင္းလဲမ်ားစြာနဲ႔
သက္တံထက္လွတဲ့အိပ္မက္ကို
မင္းဖန္ဆင္းေပးမယ့္အခ်ိန္ ငါငံ့လင့္ေနဆဲ.......

အခုေတာ့
မင္းယံုၾကည္ရာကိုေလွာင္ခ်ိဳင့္ထဲမွာအသက္ဝင္ေနေစတုန္း.....
ငါလည္းမင္းကိုေမွ်ာ္လင့္ေနဆဲမို႔
အျမဲတမ္းေတာ့
ဆုေတာင္းေပးေနတာ
ေကာင္းရာေကာင္းေၾကာင္းတစံုတရာကိုေပါ့.........

အထူးသျဖင့္
မင္းယံုၾကည္ရာ ငါေတာင့္တရာ အိပ္မက္ကို
ငါတို႔အားလံုး ဖန္တီးအသက္ဝင္ေစဖို႔
ငါဆႏၵရွိတယ္
ေမ.........

ရပ္လိုက္ေတာ့

ေလွာင္ရိပ္တခုေအာက္
မင္းအၿပံဳးမ်က္နွာက မပီမသနဲ႔
ေပးဆပ္မႈေတြက ဗရပြ
ဘယ္အခ်ိန္ထိ ဘယ္လိုအေၾကာင္းေတြနဲ႔
မင္းအမုန္းေတြက ရွင္သန္ေနမလဲ
ငါသိခ်င္တယ္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး........

ဒါေပမယ့္
အခါခါ ရင္နာရေအာင္
မင္းရဲ့ အာဃာတေတြေအာက္ ဝပ္စင္းေနရတာ
ငါ တကယ္ ေၾကကြဲရတယ္
ငါတေယာက္တည္းတင္မဟုတ္ပါဘူး
နင့္အမုန္းေအာက္ အသက္ေပ်ာက္သူေတြ
ဘဝေပ်ာက္သူေတြ အမ်ားအျပားပဲ.....

အခုထိေတာ့
မင္းစရိုက္ေတြနဲ႔ မင္းအက်င့္ဆိုးဆိုးေအာက္မွာ
ျဖဴစင္သူေတြေပးဆပ္ေနရတုန္းပဲ.....

မင္းကေတာ့ မိန္႔မိန္႔ႀကီးၿပံဳးၿပီး
ေကာက္က်စ္တဲ႔အမုန္းေတြနဲ႔
အားလံုးကို ေႏွာင့္ယွက္ဆဲပဲ...

ငါ့ရင္တြင္းဆႏၵကို
လွစ္ဟျပရရင္ေတာ့
မင္းအျပဳအမူအားလံုးကို
ျဖဴစင္ျခင္းမွတ္တိုင္မွာ
အခု
ရပ္လိုက္ေတာ့........

ပံုရိပ္တစ္ခုသို႕

အတိတ္ျပန္ျမင္
ေဆြးရိပ္ထင္သည္
ေမွ်ာ္လွ်င္ေမာမည့္ခ်စ္ျခင္းတည္း.........