Showing posts with label ဟာသ. Show all posts
Showing posts with label ဟာသ. Show all posts

Sunday, December 23, 2012

21.12.2012

21 ရက္ေန႔ေတာ့ ေက်ာ္သြားၿပီ.... လွလွပပ ၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္ေလးပါပဲ.... ဒါေပမယ့္ အဲဒီေန႔မတိုင္ခင္ကေတာ့ လူေတြအမ်ားစု ေနစရာမရွိေအာင္တုန္လႈပ္ခဲ့ၾက... တခ်ိဳ႕ကလည္း ဘုရားစာေတြရြတ္ တရားေတြထိုင္ ပုတီးေတြစိပ္၊ တခ်ိဳ႔ကလည္း ခ်စ္သူရည္းစားဆီ အေရာက္သြားၿပီး အတူေသပြဲ၀င္မယ္ဆိုတဲ့ အထာနဲ႔ ကမၻာပ်က္မယ့္အခ်ိန္ကို ေစာင့္စားေနၾက၊ တခ်ိဳ႕ကလည္း မိသားစုကို ကိုယ့္နားအပါေခၚၿပီး ရင္တဒိတ္ဒိတ္နဲ႔ ဥစၥာဓနေတြဖင္ခုထိုင္ၿပီး တုန္လႈပ္ေနၾက၊ တခ်ိဳ႔ကလည္း ကမၻာပ်က္ေတာ့ အကုန္ေသ အားလံုးေအးေရာ ေကာင္းတာေပါ့ အမ်ားပဲဟာ ဘာေၾကာက္စရာမွတ္လို႔ဆိုတဲ့ ေသမထူးေနမထူးနဲ႔ မ်က္ႏွာလႊဲခဲပစ္ ထင္သလို ေနၾက၊ တခ်ိဳ႕ကလည္း ေဟာကိန္းေတြအေပၚ သံုးသပ္ေ၀ဖန္ရင္း ပ်က္ေရးမပ်က္ေရး အလုပ္ရႈပ္ေနၾက၊ တခ်ိဳ႕ကလည္း ေသြး`၇ူးေသြးတန္းနဲ႔ အ႐ူးဇာတ္ခင္းၿပီး ၂၁ ရက္ေန႔မတုိင္ခင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသၾက၊ တခ်ိဳ႕ကလည္း.... လက္ရွိအတၱေတြအတြက္ မာနေတြ ေလာဘေတြတသီႀကီးထားၿပီး ကိုယ့္အတၱအႏိုင္ရေရး ႀကံေဆာင္လုံးပမ္း၇င္း ၂၁ ရက္ေန႔ကို ဥေပကၡာျပဳထားၾက၊ တခ်ိဳ႕ကလည္း ေကာင္းတဲ့စိတ္ေကာင္းေသာအႀကံေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြလုပ္ရင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေနၾက.... ဒီလိုနဲ႔ပဲ ၂၁ ရက္ေန႔ႀကီးမွာ ဘာမွမျဖစ္ဘဲ အခု ၂၃ ရက္ေန႔အထိ ကမၻာႀကီးဟာ အရင္လို ေန႔နဲ႔ည လည္ပတ္ၿမဲပဲ... ကဲဘယ္မလဲ မာယာ... ကဲဘယ္မလဲ ၂၁ ရက္ေန႔ေဟာကိန္း... အားလံုးဟာ မွားတယ္ဆိုရင္ ငါက ကမၻာမပ်က္ေၾကး ေလာင္းထားေတာ့ ႏိုင္တယ္ေပါ့... ဒါေပမယ့္ ႏိုင္တဲ့အတြက္ အေလ်ာ္အစားကေတာ့ တိတ္ဆိတ္စြာ ရွင္သန္ေနခြင့္ပါပဲ...

Tuesday, December 30, 2008

ကဗ်ာလားစာလား

လူျဖစ္လာကတည္းကအႏုပညာဆန္ဆန္ၾကီးျပင္းခ်င္လာတယ္
ၾကီးျပင္းလာေတာ့လည္းကဗ်ာဆန္တဲ့ဘ၀ကိုစိတ္ကုန္ခ်င္လာတယ္
ဘ၀ဟာစုတ္ခ်က္ၾကမ္းၾကမ္းနဲ႕ေရးျခစ္ထားတဲ့ေကာက္ေၾကာင္းဆိုယင္
ကမၻာေက်ာ္ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္အျဖစ္ဖန္တီးလိုက္ခ်င္တယ္.
ဒီလိုမွမလုပ္ႏိုင္ယင္
ေသသပ္လွပတဲ႕ရႈခင္းကေလးအျဖစ္အားလံုးခံစားမိေစခ်င္တယ္.
ဒါကိုမွမတတ္ႏိုင္ေသးယင္
ၾကည့္ေပ်ာ္ရႈေပ်ာ္ေလးအျဖစ္အနာဆာကင္းတဲ့သဘာ၀ပို့စ္တစ္ခုေပါ့...
ဘာမွမျဖစ္ဘူးဆိုတာေတာ့မရွိဘူး
ကိုယ့္ဘ၀ဟာကိုယ္ကေရးျခယ္ခြင့္ရျပီးသားပဲ...
ဒရာမာ.အက္ရွင္.အလြမ္း.အမုန္း.အခ်စ္ေတြနဲ႕ပဲျငိမ္းခ်မ္းစြာျဖတ္သန္းေနၾကတာ.
အားလံုးရဲ႕ဘ၀ေတြဟာပံုတူပြားေတြေတာ့မဟုတ္ခဲ့ဘူး
ဒါေပမယ့္တူရာတူရာစုမိေနၾကတဲ့ဘံုအစုအဖြဲ႕ေတြ.သီျခားအစုအဖြဲ႔ေတြ.ဒီလိုဒီလို....
တသီးတျခားရပ္တည္ေနၾကတဲ့ပုဂိၢဳလ္ေတြကိုေတာ့အရူးတဲ့....ဒါေပါ့ဒါေပါ့...
အားမတန္လို႕မာန္ေလ်ွာ့ထားၾကတဲ့မထင္မရွားေတြကိုေတာ့အာပလာတဲ့...ဒါပါဘဲ..
ေအာင္ျမင္ခမ္းနားေကာက္က်စ္မႈမ်ားစြာနဲ႕ေက်နပ္မႈေတြကိုေတာ့အထင္ကရတဲ့..အဲကလို..
ဟိုဘက္တိုးလိုက္ဒီဘက္တိုးလိုက္ေတြကိုေတာ့ပါးနပ္သတဲ့...ထင္ၾကပံုက...
ရုိးသားစြာမ်ိဳးပြားေနတာေတြကိုေတာ့....ကမၻာ့လူဦးေရထိန္းသိမ္းေရးတဲ့...




ႏွစ္ေဟာင္းနိဂံုး

ႏွစ္လည္းကုန္ျပီ
အင္တာနက္သံုးသူေတြရဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြကိုစစ္တမ္းေကာက္မိသေလာက္ကေတာ့
လူငယ္အမ်ားစု(ဗမာ)
အင္တာနက္၀င္ျပီးခ်က္ခ်င္တာကဆန္႔က်င္ဘက္တစ္ေယာက္နဲ႕
လက္ေတြ႕ေျဖရွင္းစရာမလိုတဲ့စိတ္ကူးယဥ္ဇာတ္လမ္းေတြနဲ႔ေမြ႕ေလ်ာ္ရန္.
ကစားနည္းမ်ိဳးစံုကိုရွာၾကံအိမ္ကအေမေပးတဲ့ပိုက္ဆံနဲ႕ကစားရန္.
ေဟာတစ္ေယာက္ေဟာတစ္ေယာက္နဲ႕အိုေကမွာစိုျပည္ရန္.
ေက်ာင္းသားအခ်ိဳ႕(စာၾကမ္းပိုး)
ဟိုဆိုဒ္၀င္ရွာလွန္ေလွာစာတမ္းထဲထည့္ေရးဖို႕ေကာ္ပီဆြဲေပ့စ္ခ်ရန္.
ဟိုေက်ာင္းဒီေက်ာင္းရွာၾကေဖြၾကရန္.
ရည္းစား(အေ၀းေရာက္)နဲ႕အလြမ္းသည္းရန္.
လူလတ္ပိုင္းအခ်ိဳ႕(ေခတ္ဆန္တတ္ႏိုင္သူတခ်ိဳ႕)
ဘေလာ့ဂ္၀င္ေရးရန္.
လုပ္ငန္းေၾကညာရန္.
ဟိုမိတ္ဖြဲ႕ဒီမိတ္ဖြဲ႔ရန္.
မိမိဘေလာ့ဂ္တြင္၀င္ၾကည့္သူမ်ားအားၾကည္ႏူးခံစားရန္.
အရြယ္မေရြးအမ်ားစု
အေ၀းေရာက္အလုပ္လုပ္ေနသူမိသားစု၀င္ဆီဆက္သြယ္ရန္.
မိမိအိမ္ကိစၥမ်ားကိုေျပာဆိုေဆြးေႏြးေငြေတာင္းရန္.
ေထြရာေလးပါးစကားေျပာရန္.
မိန္းမပ်ိဳအခ်ိဳ႕
ညိႈ႕ယူဖမ္းစားအီစကားမ်ားလက္ခံေျပာၾကားရန္.
လူၾကီးပိုင္းအခ်ိဳ႕
အိမ္မွမဒီမေပးႏိုင္ေတာ့ေသာၾကည္ႏူးမႈအသစ္အဆန္းေလးမ်ားအား
ရွာၾကံေျဖသိမ့္မႈရရန္.
စသည္စသည္.....
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ဆိုရေသာ္
ဗမာႏိုင္ငံအင္တာနက္အသံုးျပဳမႈ၏(၉၉.၉၉၉၉၉၉)ရာခိုင္ႏႈန္းမွာ
အေရမရအဖတ္မရေသာအညတရ
အသံုးျပဳမႈမ်ားသာျဖစ္ပါေၾကာင္း.
ေခတ္ျပိဳင္တိုးတက္မႈအျဖစ္တင္ျပမိပါတယ္..




Friday, August 29, 2008

ကိုယ္ေသမယ့္ေန႔မ်ားသိခ်င္ၾကရင္ျဖင့္

အဟား
ေရးသာေရးရတယ္ နည္းနညး္ေတာ့ အမဂၤလာဆန္သလားလို႔ ေနာ္
တမ်ိဳးေတာ့ဆန္းေနသလိုပါပဲ
သူငယ္ခ်င္းျငိမ္းက ပို႔ေပးလို႔ ကိုယ္တိုင္ ဝင္ၾကည့္လိုက္ေသးတယ္
ေသမယ့္ရက္က ဒီဇင္ဘာ ၂၂ ရက္ ၂၀၆၆ ဆိုပဲ
ျပင္ဆင္ထားရအံုးမယ္ အခုလိုအတိအက်သိရေတာ့ေလ
ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းတာတစ္ခုက ကၽြန္မခ်စ္တဲ့ ေမာင္နဲ႔ ကၽြန္မနဲ႔ ေသမယ္႔အခ်ိန္က ေတာ္ေတာ္ေလးကြာေနတယ္ရွင့္
အဲဒီအတြက္လည္း နည္းနည္းညွိခ်ိန္ရသြားတာေပါ့ ၾကိဳးစားၾကည့္ရအံုးမယ္ အခ်ိန္တူေအာင္လုပ္လို႔ရမလားလို႔
သူငယ္ခ်င္းတို႔လည္း ကိုယ္ေသမယ့္ရက္မ်ားတြက္ခ်င္ၾကယင္ျဖင့္
ဒီဆုိဒ္ေလးကုိ သြားၾကည့္ပါ
အေပ်ာ္ေပါ့...။။

ဝန္ခံခ်က္- ျငိမ္း ဆိုေသာ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းေလးက gtalk ကေနတဆင့္ပို႔လိုက္တဲ့ လင့္ခ္ကေလးျဖစ္ပါတယ္။

...

Monday, July 21, 2008

ံThe Reason for using internet!!!

နွစ္ဆယ့္တစ္ရာစုဆန္းစအခ်ိန္
ေနရာကေတာ့ ရန္ကုန္ဆိုတဲ့ေရႊျမဳိ႔ေတာ္ေပ့ါ
ကြန္ပ်ဴတာကိုေခတ္မီသူတိုင္းတတ္ကြ်မ္းၾကေသာေခတ္ၾကီးလည္းျဖစ္ပါ၏
အင္တာနက္ကို အစဥ္သာဆက္မျပတ္သံုးတတ္ၾကတာလဲ ေခတ္မီခမ္းနားသူတစ္စုရဲ့က်င့္စဥ္တစ္ခုသဖြယ္ျဖစ္ေနေသာအခါသမယမွာပါ။..
ငယ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေက်ာင္းေနဘက္အတူစားအတူသြားေဘာ္ေလးေပါ့
သူကျဗဳန္းဆို စလံုးထြက္ေတာ့အလြမ္းကုေဋနဲ့ကိုယ္ကက်န္ခဲ့ရတာေလ
မသြားခင္မွာတမ္းေျခြထားခဲ့တာက ငါ့ကိုနင္gmail ကေနစာပို့လို့ ခ်က္လို့ရတယ္ဆိုတာကို အလြတ္က်က္
အေသမွတ္ထားတယ္။
ဒီေန့က လခ စရတဲ့ေန့ ဆိုေတာ့ကာ ေရာင္းေရာင္းကို သူ႔အခ်စ္အေၾကာင္းသတင္းပို႔ေပးဖို႔ အလို့ငွာ
ျမိဳ့လယ္က ခပ္ျမင့္ျမင့္ကေဖးဆိုင္ေဘးက အင္တာနက္ကေဖးဆီခပ္တည္တည္၀င္ခဲ့ေပတယ္ေပါ့။
အျဖစ္ကအဲမွာစျပီ။
ေလေအးစက္က သဘာ၀မဟုတ္တဲ့ေလေအးစိမ့္စိမ့္နဲ့အတူ ေကာင္တာက မမ ကမ်က္လံုးစိမ္းေတြနဲ့
ေအးစက္စက္အၾကည့္တစ္စံုက ေလ်ာတံခါးကိုသာသာတြန္း၀င္လိုက္တယ္ဆိုယင္ဘဲ ၾကိဳဆိုခံရတာပါပဲ။
အေရးစိုက္တဲ့ပံုမရွိတဲ့ေကာင္တာကမမကို စာပို့ခ်င္တဲ့အေၾကာင္းကို မခို႔တရုိ႔ကိုယ္ပိုင္ဟန္နဲ့ ေျပာလိုက္ေတာ့
ကိုယ္ပိုင္လိပ္စာ၇ွိလားတဲ့။ နိုးပါေပါ့။ စိတ္ပ်က္ပံုနဲ့ပင့္သက္ခ်ယင္းသူက ေစာင္းငဲ့ငဲ့တသက္မေမ့ဖြယ္အၾကည့္
တခ်က္ေတာ့ လက္ေဆာင္ေပးလိုက္ေသးတယ္။
ကိုယ့္ပံုကလည္း ကေလးသာသာေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ေအာက္သံ၀ဲတဲတဲနဲ့ စကားေျပာယင္နွစ္လံုးမကြဲဘူးေလ။
ဘတ္စ္ကားကိုတိုးစီးလာရလို႔ဘိုသီဘတ္သီနဲ႔ေလ။ရုံးအျပန္တန္း၀င္တာဆိုေတာ့ တိုလီမိုလီကလည္းအတြဲလိုက္နဲ့။
ေျပာလိုက္တဲ့စကားေလးက
"ဒါဆို ဒီဆိုင္ကလိပ္စာနဲ့ပို့ေပးမယ္ အခ်ိန္ေတာ့ၾကာမယ္ အားမွပို႔ေပးမယ္"
"ဘယ္ေတာ့ေလာက္ပို႔ေပးနိုင္မလဲဟင္ နည္းနည္းအေရးၾကီးလို့ပါ"
"ေအာ္ မနက္ျဖန္ေတာ့ေရာက္မွာပါ သိပ္မၾကာပါဘူး"
"ဟုတ္ကဲ့ ဒါဆို ညီမဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဟင္"
ေကာင္တာမမက ေလတယ္ဆိုတဲ့ပံုနဲ့ သိပ္ရႈပ္တာပဲ ဆိုတဲ့အေတြးေလးကို မ်က္လံုးေလးအေ၀့နဲ့
ဟန္ပါပါၾကည့္လိုက္ပံုက တစ္သက္တာအတြက္ေမ့ေလာက္စရာကိုမရွိလိုက္ပံုမ်ား
သူ႔ေျပာပံုနဲ႔ဟန္ပန္အမူအရာေလးက တစ္သက္မေမ့နိုင္စရာပါပဲေလ။
အင္းစိတ္ေလွ်ာ့စိတ္ေလွ်ာ့ဆိုျပီး ခပ္ျပံဳးျပံဳးေလးနဲ႔ ေမေမေျပာတဲ့
‘လူ႔ေအာက္က်ိဳ႔လို႔မေသဘူး”ဆိုတဲ့စကားကို ရင္၀ယ္ပိုက္ျပီးေတာ့ေပါ့။
ထပ္ျပီးေမးေသးတဲ့ပံုက ဒီလိုေလ
“စာစီလာျပီးသားလား “ ဆိုေတာ့ ဟုတ္ကဲ့ေပါ့ အဲေလာက္ကအဆင္ေျပေသးတယ္။
ေနာက္ထပ္ေမးတဲ့ေမးခြန္းကမွ ကမၻာမေၾကျဖစ္သြားေစခဲ့တာေလ။
“အဂၤလိုေရးတတ္တယ္မဟုတ္လားတဲ့ ျမန္မာလိုဆိုပို့လို့မရဘူးတဲ့” ေျပာပံုက
လူကိုႏွိမ္တာမ်ားေျပာပါတယ္ သူေျပာေနက်ဆိုယင္လည္းကြ်န္မက နည္းနည္းေခ်ာ္တယ္ပဲထားပါေတာ့။
ဟုတ္ အဂၤလိပ္လိုေရးထားတာပါ လို႔ေျပာေတာ့ သူက “အိုေကေလ ဒါဆိုဟိုမွာ သြားရုိက္ထားပါတဲ့”
လြတ္ေနတဲ့ကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုးကိုညႊန္ျပျပီးေျပာတယ္ “Word ထဲမွာရုိက္ျပီး နာမည္တစ္ခုနဲ႔သိမ္းထား ျပီးယင္
ေျပာပါ “ တဲ့။
ခက္ျပီေပါ့။
ကြန္ပ်ဴတာကိုလံုး၀သံုးရေကာင္းမွန္းအသိအမွတ္ျပဳထားတာမဟုတ္ေလေတာ့ ဘယ္ကစျပီးစရမွန္းမသိပါဘူး။
Word file ကိုဖြင့္ျပီး ကီးဘုတ္ေပၚလက္တင္လိုက္တယ္ဆိုယင္ပဲေသခ်င္ေစာ္နံျပီေလ။
ေအတစ္လံုးရုိက္ဖို႔အေရးတစ္မိနစ္ခန္႔အခ်ိန္ယူရတယ္ဆိုေတာ့ကာ အခ်ိန္နဲ့သံုးရတဲ့ဒီကေဖး
ဆိုင္သိမ္းခ်ိန္ေတာင္ ကိုယ့္စာကရုိက္ျပီးမွာမဟုတ္။
သိလိုက္ပါျပီ။
အားလံုးကိုေ၀့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အသီးသီးအသက က အိုေကစိုျပည္ ေလ။
သံုးေနက်အခက္ခဲမရွိျဖဴးလို႔။
ေခၽြးေစးထြက္ လက္ကမသြက္နဲ႔ ေသငယ္ေဇာေမ်ာေနသလားေအာက္ေမ့မိတယ္။
အဲလိုျဖစ္ေနတုန္းကံေကာင္းေထာက္မ
လူမစြမ္းနတ္ေတာ့မဟုတ္ စြမ္းတဲ့သူမ တဲ့သေဘာလို႔ေျပာရမယ္။
ေဘးနားက မဒီတစ္ပါးက ငဲ့ၾကည့္ျပီး မဟန္မွန္းသိတဲ့ပံု။
ကိုယ့္ပံုကလည္း ႏွပ္ေခ်းမစင္တဲ့သူငယ္ေလးပံုဆိုေတာ့ ကရုဏာသက္သြားပံုရပါတယ္။
မဒီက “ကေလး အိုေကလားအဆင္မေျပယင္ဒို႔ရုိက္ေပးမယ္ေလ” တဲ့။
အပီေက်နပ္သြားတာေပါ့ကိုယ္ကေတာ့ “ဟုတ္မမ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္”ဆိုျပီး
ကိုယ့္အာေဘာ္ကိုေခၚေပးလိုက္တာ တစ္ခဏတြင္းျပီးသြားေလရဲ့။
ေက်းဇူးၾကီးစြာတင္တဲ့မ်က္လံုးေလးေတြနဲ့ သူမကို
ရုိက်ိဳးစြာၾကည့္ျပီး ရင္ထဲမသက္မသာခံစားရေလာက္တဲ့ အၾကည့္ပိုင္ရွင္ေကာင္တာကမမဆ
ီ တိုးလွ်ိဳးေတာင္ပန္ရသည့္အလားကိုယ့္စားရိတ္ကိုယ္စားျပီး မခ်ိမဆန္႔ျပံဳးျပလိုက္ျပီးသကာလ
‘ဟို ျပီးျပီမမ” လို႔ေျပာေတာ့ သူမက အိုေက ထားခဲ့ ခုေတာ့မအားလို့
အားယင္ပို႔လိုက္မယ္ ပို႔ခက်သင့္ေငြေပးခဲ့ဖို႔ေျပာတာနဲ့ ကြ်န္မက “ျပန္စာကိုဘယ္လိုသိရမလဲဟင္”ဆိုေတာ့
သူမက လာလာၾကည့္ေနေပါ့တဲ့။ အဲဒီကတည္းက နင္သြားမိတယ္ေလ ကြန္ပ်ဴတာကိုေကာ အင္တာနက္ကိုေကာ အကြ်မ္းတ၀င္ရွိဖို႔ၾကိဳးစားလာလိုက္တာခုဆို ကြ်မ္းစကီးမျဖစ္တျဖစ္ဘ၀နဲ့ခ်က္တင္မမျဖစ္လာတာကို ေတြးမိတိုင္း ေကာင္တာမမရဲ့ေက်းဇူးတရားကို ထာ၀ရ ေအာက္ေမ့တသ ရင္ခံမိပါေၾကာင္း။




Tuesday, July 01, 2008

ယံုရမလားအာဒံနဲ့ဧ၀ရယ္


ေရွးေခတ္ကတယ္ထူး တယ္ထြင္ၾကသကိုး ေနာ့
ထြင္ပံုမ်ား စား ၀တ္ ေန ေရး နဲ့ ပတ္သက္ျပီး ထြင္လာလိုက္တာ
အဲဒီအထဲမွာအခ်စ္ကိုစထြင္ခဲ့တဲ့ အာဒံနဲ့ဧ၀ကိုေတာ့ ယံုမိပံုမိ စံုလံုးထိ အဲဟုတ္ေပါင္
ေညာင္လို့ေအာ္တတ္တဲ့ေၾကာင္ေတာ့မဟုတ္ဘူး
ေယာင္ေတာင္ေပါင္ေတာင္အေတြးဗလပြနဲ့ေနတတ္ ေရးတတ္တဲ့ ပ်ိဳပ်ိဳကို အိုေအာင္ဆုေတာင္းေပး
အဲေလ စြံေအာင္ဆုေတာင္းေပးၾကပါဗ်ိဳ့
သူတို့ထြင္ခဲ့လို့ လူေတြခ်စ္လာၾကတာ ဒို့လူျဖစ္လာတဲ့အထိ ခုထိ ဆက္ခ်စ္ဆဲ
ဒါေပမယ့္ ဘယ္အထိ ဘာေၾကာင့္ခ်စ္ေနၾကလဲမသိ
သိထားတာေတာ့ အာဒံနဲ့ဧ၀ခ်စ္တာ ျဖဴစင္တယ္ဆိုတာ ယံုဘူး...