ကႏၱာရ အိုေအဆစ္

ျဖဴးတစ္ေကာင္လို ဆူးေတာင္လဲမပါဘူး
သိုးေကာင္လို ျဖဴစင္မႈလဲမရွိဘူး
ဆင္လိုလဲ ခြန္အားကမၾကီးဘူး....။

ဒါေပမယ့္
က်ားတစ္ေကာင္လို ရက္စက္တတ္တယ္
ျခေသၤ့လို ဗိုလ္မထားတတ္ဘူး
ေျမြေပြးလိုေတ့ာအဆိပ္ျပင္းတယ္......။

အျမဲတမ္းမေတာ့
ယုန္တစ္ေကာင္လို နားရြက္တစ္ေထာင္ေထာင္နဲ႔
လိပ္လိုလဲ ေႏွးေကြးေနမယ္
ေရေျမြလို ေအးတိေအးစက္ပါပဲ........။

ဆႏၵတစ္စံုတစ္ရာနဲ့အတူ
ေဒါင္းတြန္သံၾကားတိုင္း နာက်ည္းစြာေခါင္းေထာင္တတ္ေပမယ့္
ေခြးေဟာင္တိုင္းေတာ့ ထမၾကည့္တတ္ဘူး ေဟ့..........။

ေဆာင္ရာေခၚသူအား

ေလအသြဲ႔ သင္းတပ်႔ံပ်႔ံ  ၾကဴ
ရင္ခြင္အလွည့္ ေႏြးမိတဲ့ အပူ
ဒီအပူ တၾကဴၾကဴသင္းတာမို႔
ဟိုတစ္ခ်ိန္ခ်စ္ပံုဆန္းရယ္နဲ႔
ပ်ိဳ မထိုင္ မႈိင္ကာမေငးေစဖို႔
ခင္တန္းငယ္ျပိဳ စမ္းေရကသည္း............။

အခါမတိုင္ ယိုင္ကာေငးမိေတာ့
ကိုယ္မပိုင္ ဆိုင္တာေလးေလာက္နဲ႔
ေျပာမိေတာ့ သူ႔အပူ.................။

ပ်ိဳကိုခ်ဴ တိုင္ေအာင္ေပါင္းမယ္တဲ့
ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ခင္မင္ေလးေလာက္ရဲ့
ဘယ္မလဲ ေဆာင္မိတဲ့ဒီလူ
ေပးမယ္လို႔ေမွ်ာ္မိသူမယ္ မရတဲ့ဒီအယူ................။

ေငးမိကာ အစဥ္ေတြးတယ္ကြယ့္
မွန္းဆဆ ေရာ္ရမ္းေနတာမို႔
တႏြယ္ငင္ တံစဥ္မပါေလေအာင္
ေအာင့္သက္သက္နမ္း...................................။

နီနီဝင္း
(ေအာက္တိုဘာ ၈ရက္၊ ၂၀၀၈ )

စာ

မြန္းက်ပ္ပိတ္ေလွာင္ေနတဲ့ အခန္းက်ဥ္းထဲ
ေကြးေကြးေလးတုပ္ေနတဲ့ ဒီပုဆစ္
တဆစ္ဆစ္ကိုက္ခဲေနတာမို႔
ေမွ်ာ္ၾကည့္မိ အျပင္ဘက္ဆီကို
ထြင္းထားတဲ့ ျပတင္းေလးထဲ
ေငးမိတဲ့ ငါ့အျဖစ္
မဆီေလးရယ္မွ တယ္မဆိုင္တဲ့
ယိုင္တိုင္တုိင္ ဟိုအေတြးကို
အမွတ္မဲ့ ပုတ္ထုတ္မိစဥ္မေတာ့
ေသာင္မဲ့ကမ္း ပရမ္းပတာအခန္းမွာ
ေသာ့မရွိ ေပးသူနတၳိသာမို႔
နယ္လြန္ဒီစိတ္ကုိ
သိမ္းလိုက္ေပါ့ စာအျဖစ္နဲ႔
အေစာင္ေစာင္ထပ္ကာထားမိရဲ့
အေတြးမ်ားနဲ႔ လန္း....................။
...