Wednesday, August 04, 2010

သစ္ရြက္ေျခာက္လား

တစ္ခ်ိန္တစ္ခါ

စိမ္းလန္းခဲ့ဖူးတဲ့ ေန႔ရက္ေတြရဲ့ေနာက္ကြယ္က

ဆူးေျငွာင့္ခလုတ္မ်ားစြာ

ခရာဆူးၿခံဳေတြထဲက ကႏၱာရ အရြက္စိမ္းေလးတစ္ရြက္

ခပ္ျပင္းျပင္းေလၾကမ္းတစ္ႀကိမ္ရဲ့ေနာက္

အားမတန္လို႔ လိုက္ခဲ့ရတဲ့အျဖစ္လည္း

မႀကံဳေစခ်င္ဘူး.....


တစ္ခါတစ္ရံ

ညိွဳးႏြမ္းခဲ့ဖူးတဲ့ စိတ္ေကာ္ေဇာရဲ့ေတာက္ပမႈဟာ

ဟန္ေဆာင္မာယာမ်ားစြာေနာက္

သံသယတခ်ိဳ႕ထဲက အတၱစိမ္းစိမ္းေလးအျဖစ္

အာဃာတႏြံမွာ ႏွစ္ျမွဳပ္လုိက္တဲ့အခ်ိန္

အၿပံဳးေပ်ာက္လို႔ အမုန္းေတာက္ရတဲ့အျဖစ္လည္း

မႀကံဳေစခ်င္ဘူး....


တစ္ခဏမ်ားစြာမွာ

ဥေပကၡာမ်က္လံုးမ်ားနဲ႔

အဆာမေျပ ႏွလံုးသားအာဟာရကို

ဆႏၵမ်ားက ျဖည့္ဆည္း

ေဝဝါးသြားတဲ့ဆင္ျခင္တံုေအာက္က

သစ္ရြက္ေျခာက္တစ္ရြက္အျဖစ္

ေျမေပၚေၾကြမွာလား

ေလေပၚ ဝဲရင္း ေၾကမြသြားမွာလား?


ကဲ....အသင္ 

အသင့္ရဲ့ဆႏၵအတိုင္းေပါ့

ကိုယ္ေစာင့္ၾကည့္ေနမယ္...


3 comments:

  1. ကဗ်ာေလးေကာင္းတယ္
    ကဗ်ာထဲက တစ္စံုတစ္ခု လွမ္းျမင္လိုက္ရသလိုဘဲ..
    ဆင္ျခင္တံုတရားဆိုတဲ႕ ေလေျပနဲ႕အတူ ဥေပကၡပန္းေတြ ဖူးပြင္႕ၾကစို႕ရဲ႕...

    ReplyDelete
  2. တစ္ခုခု ရလိုက္သလိုပဲ ရင္ထဲမွာ ဟာတာတာနဲ႔...

    ReplyDelete
  3. သစ္ရြက္ေလးကေၿပာတယ္...
    “........” ပါတဲ႔...
    ေစာင္႔ရက်ိဳးနပ္ပါေစ...ညီမေလးေရ...

    ReplyDelete

ေဝဖန္စကားေလးေျပာေပးၾကပါေနာ္.........